José Carlos Somoza "Przynęta"

Taczka thrillera kryminalnego, garść psychologii, łyżka charyzmatycznej bohaterki i szczypta Szekspira - kto mówił, że to się nie uda?

Diana Blanco jest niebezpieczna, o wiele potężniejsza od naładowanego pistoletu. Jest przynętą - tajną bronią madryckiej policji. Została wyszkolona do manipulacji ludzkim mózgiem, ściślej mówiąc - ludzkimi uczuciami. Razem z kolegami i koleżankami po fachu poluje na psychopatów, gwałcicieli i morderców. Tym razem przyjdzie zmierzyć im się z prawdziwym mistrzem w swoim "fachu" - "Widzem", który potrafi zatrzeć po swoich zbrodniach dosłownie wszystkie ślady, w tym także dobór ofiar, przez co staje się kryminalistą niemalże doskonałym. Tylko Diana byłaby w stanie go wytropić i unieszkodliwić, gdyby nie fakt, że ów przestępca zdecydowanie bardziej interesuje się jej młodszą siostrą Verą...

Pamiętacie, co powiedział Szekspir?

"Świat jest teatrem, aktorami ludzie, którzy kolejno wchodzą i znikają"

Każdy w całym swoim życiu przywdziewa wiele masek po to, by w określony sposób oddziaływać na ludzi - stać się poważniejszym, seksowniejszym, groźniejszym, przekonać do swojego zdania... Somoza w swojej powieści stworzył oddział przynęt - ludzi specjalnie wyszkolonych do odgrywania różnych masek. Nie byle jakich jednak - wziętych prosto z dzieł Szekspira. Każdy bohater z jego dramatów ma inny charakter, inny pogląd na świat. Inny... psynom. Według kryteriów szekspirowskich przynęty określają psynom ofiary i swoimi ruchami, tembrem głosu, mimiką starają się dać jej to, czego pożąda najbardziej, a potem wykorzystać - unicestwić, zmusić do określonego działania. Każdy ma bowiem swoją filię - coś, co w innych pociąga nas najbardziej. Niestety, zdaje się, że Widz się nią nie kieruje, bądź jego filia nie została jeszcze odkryta. Czy Biance uda się go odnaleźć i powstrzymać, a przede wszystkim uchronić siostrę przed niebezpieczeństwem?

Dzieła Szekspira są otoczone aurą tajemniczości. Wielu pisarzy spekuluje na temat autora (czy też autorów) tychże sztuk, inni doszukują się w nich drugiego dna. Szekspir to nie tylko wspaniały dramaturg, ale także źródło niekończących się inspiracji dla artystów. Somoza jest jednym z tych natchnionych. Stworzył spójną teorię, w którą ja byłabym nawet skłonna uwierzyć. Podczas lektury książki nie raz zastanawiałam się, jaka jest moja filia, czego ja najbardziej pragnę patrząc lub słuchając ludzi.

Czymże jednak byłyby wciągające teorie Somozy, gdyby powieść była wyjątkowo niestrawna? Na szczęście pisarz ma już spore doświadczenie w pisaniu i stworzył wyjątkowo harmoniczną i wciągającą lekturę. Mimo paru ładnych dłużyzn i rozwlekających się gdzieniegdzie przemyśleń bohaterów był to naprawdę fantastyczny thriller. Nie szczędził scen zapierających dech w piersiach (z autentycznego zdziwienia nieoczekiwanym zwrotem akcji) czy też mrożących krew w żyłach (opis torturowania), za to pozbył się wtórności i cukierkowych scen. Za to cenię pisarzy-mężczyzn - nie skupiają się na czułostkach i łzawych opisach. "Przynęta" to thriller z krwi i kości.

Akcja w książce rozkręca się powoli. Przez to lepiej smakuje się zakończenie - ostatnią część "Finał" przeczytałam na jednym wdechu. Zastrzeżenia mam tylko do "Rozpoczęcia", bo było to rozpoczęcie PEŁNĄ GĘBĄ. Jak dla mnie trochę za szczegółowe i przydługawe. "Antrakt" i "Finał" jednak rekompensują dłużyzny w dużym stopniu.

Diana Blanco posiada charakter, który lubię najbardziej. Nie jest słodką, nieporadną kobietą - potrafi o siebie zadbać, walczyć, bronić swojego zdania i nie da się zdeptać.

Muszę jeszcze wspomnieć o okładce. Wiem, że może to się wydawać śmieszne, ale z jakiegoś powodu ona mnie przeraża. Może to wynika z faktu, że Szekspirowi wycięto oczy? W każdym razie fotografia jest niepokojąca i przyciąga mój wzrok na długo.

Co mogę jeszcze dodać? Jak kiedykolwiek natkniecie się na "Przynętę", to nie zastanawiajcie się długo i dajcie jej szansę. Jest tego warta!

Ocena: 5-

Za możliwość lektury dziękuję wydawnictwu Muza!

Baza recenzji Syndykatu ZwB

19 komentarzy:

  1. Książka już za mną i twórczość Somozy bardzo mnie zainteresowała:)
    Pozdrawiam!!

    OdpowiedzUsuń
  2. Połączenie wręcz kosmiczne, ale wychodzi na to, że bardzo udane... Zaciekawiłą mnie ta książka. Na pewno się nad nią zastanowię, kiedy gdzieś zwróci moją uwagę.

    OdpowiedzUsuń
  3. bardzo mnie zaciekawiłaś i wprost nie mogę przestać o tej książce myśleć. Muszę koniecznie sobie ją sprawić w prezencie, bo z twojej recenzji wynika iż naprawdę warto.

    OdpowiedzUsuń
  4. Mam ją na półce i wkrótce zabieram się za lekturę - cieszę się, że robi tak interesujące wrażenie.

    OdpowiedzUsuń
  5. No i kocham Szekspira, co też jest szalenie przyciągające :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Masz rację! Ta okładka, rzeczywiście trochę przeraża :O, ja skorzystam z Twojej rady i kiedy się na nią natknę to przeczytam :D

    OdpowiedzUsuń
  7. Ale super! Fabuła aż mnie kusi swoją intrygą ;)
    Muszę, ale to muszę to znaleźć ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. Z Twojej recenzji wynika, że to świetna książka jest, ale obecnie nie mam ochoty na thrillery. Może kiedyś.:)

    OdpowiedzUsuń
  9. Twój opis bardzo nastraja! aż nabrala mnie ochota na przeczytanie tej książki niorąc pod uwagę, ze to Hiszpański pisarz który mieszkał na Kubie, dziękuję bardzo za polecenie,
    podoba mi się tu u Ciebie:) obserwuję na dobry początek i zapraszam do nas, jeśli Ci się spodoba mam nadzieję, że odwdzięczysz się tym samym ;)
    Marty
    http://bemymusthave.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  10. ^ Ja w pierwszej chwili w ogóle nie wiedziałam, że to hiszpański pisarz, chociaż nazwisko na to wskazuje (no jak byk po prostu). Co więcej, nie skojarzyłam, że to jest TEN Somoza! W ogóle hiszpanie mają w sobie to "coś", co pomaga im w pisaniu zawiłych intryg, thrillerów i horrorów - Labirynt Fauna, Sierociniec, El Internado, El Barco... A Rosjanie znów mają niesamowitą smykałkę do fantastyki ;)

    OdpowiedzUsuń
  11. Żałuję, że zrezygnowałam z tej książki bo z tego co widzę, warta jest poświęconego jej czasu :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Brzmi naprawdę ciekawie. Ze wstydem stwierdzam, że o autorze słyszę pierwszy raz, jednak zapowiada się,że książka powinna przypaść mi do gustu. Na pewno poszukam :)
    P.S. Śliczny nowy szablon! :D

    OdpowiedzUsuń
  13. Gabrielle - mnie się coś kiedyś obiło o uszy, ale nie wpadłam na to, że Somoza to... Somoza ;) W ogóle na samym początku myślałam cały czas, że ma na nazwisko Osmoza (ale pomińmy ten wstydliwy fakt ;) ).

    Dziękuję, niestety wybrałam bardzo zły czas na jego zmienianie - zaraz po opublikowaniu recenzji. Jestem ciekawa, jak niektórzy reagowali, kiedy kolorystyka i tło zmieniały im się co jakiś czas ;D

    OdpowiedzUsuń
  14. Brzmi niezwykle intrygująco, muszę przeczytać:)

    OdpowiedzUsuń
  15. Ja już jestem po lekturze i na mnie zrobiła wrażenie:)

    OdpowiedzUsuń
  16. Hehe, tak, całkiem dobra książka.

    Pozdrawiam!^^

    OdpowiedzUsuń
  17. Uwielbiam thrillery z rozbudowanym wątkiem psychologicznym, a jeśli chodzi o tę książkę - najbardziej ciekawi mnie postać głównej bohaterki :) Mam wrażenie, że to coś dla mnie. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  18. Mój ulubiony pisarz ;) "Przynętę" skończyłam kilka dni temu, ale recenzji jeszcze nie skrobnęłam, na pewno niedługo się za to zabiorę, może zdążę do Nowego Roku. Chociaż muszę z żalem powiedzieć, że "Przynęta" mi się najmniej podobała z jego książek...

    OdpowiedzUsuń
  19. Zabieraj się, zabieraj! Szczególnie, że masz inny punkt widzenia - raz, że czytałaś już coś Somozy, a dwa - że książka z tego, co piszesz średnio Ci przypadła do gustu.

    A jak "Przynęta" jest najsłabsza z jego książek, to muszę koniecznie jakąś inną przeczytać, bo ta historia bardzo mi się podobała, a jak inne są lepsze, to mraaaau ;)

    OdpowiedzUsuń